Δικαιώματα και δικαιώματα...
Ο λόγος είναι ισχυρότερος για την πειθώ από το χρυσάφι
Δημόκριτος [1]
Μιας και γίνεται λόγος πολύς... Αν ο κάθε επιχειρηματίας που ένιωθε θιγμένος από την πολιτική κριτική, απαντούσε στον κάθε πολιτικό (αρχηγό ή απλό βουλευτή) με μια συνέντευξη τύπου, δεν είναι προφανές πως, χωρίς να χρειαστεί να καταφύγει σε καμιά αγωγή, ο λόγος του επιχειρηματία θα ξεσήκωνε σάλο; -ο Τάδε Ταδόπουλος απαντά στον Χ αρχηγό, θα έγραφαν τα Μέσα ενώ κάποια θα επέλεγαν κάτι σε ..."αποστόμωσε, τάπωσε, έβαλε στη θέση του τον Χ" ;...
Μα, όπως κάθε πολίτης, και ένας επιχειρηματίας δεν έχει δικαίωμα να υπερασπιστεί την επιχείρησή του καταφεύγοντας στο νόμο; -αναρωτιούνται. Θα αποφανθούν τα δικαστήρια -γι' αυτό υπάρχουν. Αλλά, το πραγματικό ζήτημα είναι άλλο και αφορά την ουσία και όχι το τυπικό: αφορά το κατά πόσο θα εξακολουθεί να κατοχυρώνεται το δικαίωμα του δημόσιου ελέγχου των επιχειρηματικών δράσεων, της αγοράς.
Το πραγματικό ζήτημα είναι αν, όταν στη Βουλή συζητείται μια οποιαδήποτε επιχειρηματική συμφωνία (πόσο μάλλον αν έχει σχέση με το δημόσιο) θα έχει δικαίωμα ο κάθε αρχηγός (ή απλός βουλευτής) να αναρωτηθεί φωναχτά αν "εκκολάπτεται σκάνδαλο" ή αν υπάρχει "διαπλοκή";... Αν θα μπορεί να κάνει λόγο για "μάθημα κλεπτοκρατικού καπιταλισμού";... Γιατί, αν δεν μπορεί να τα πει όλα αυτά -τα εξόχως πολιτικά- πώς θα ζητήσει, λ.χ. να συσταθεί μια προανακριτική ή εξεταστική επιτροπή; Αυτό είναι το πραγματικό ζήτημα. Αυτό είναι το κυρίαρχο δικαίωμα που πρέπει να προστατευθεί σε μια δημοκρατική πολιτεία.
Τι θα μπορούσε να κάνει, επομένως, ο κάθε επιχειρηματίας; Να απαντήσει -με λόγια στα λόγια που ακούστηκαν. Και στη συνέχεια, αν κρίνει ότι πρέπει να αποφανθεί η δικαιοσύνη, να συνηγορήσει υπέρ της... σύστασης προανακριτικής ή και εξεταστικής επιτροπής για να διερευνηθεί η όποια υπόθεση στην οποία, εκ των πραγμάτων, θα εμπλέκονταν πολιτικά πρόσωπα...
Η προσφυγή, όμως, στις αγωγές πριν από -και χωρίς την- χρήση του λόγου, οδηγεί σε άλλους συνειρμούς, πολιτικούς, πολιτικότατους...
-
Οδηγός πλοήγησης στα "Λεξίδια" από εδώ >>
[1] "Οι προσωκρατικοί" (τόμος Β'), των H.Diels-W.Kranz, απόδοση Βασ.Α.Κύρκος, Δημοκράτους Γνώμαι, απ. 51, σελ. 329
RSS Feed για αυτό το θέμα
Το σχόλιο σας